Ravzatü’ş-Şühedâ Hüseyin Baykara’nın yakınında bulunan ve Osmanlı coğrafyasında da ilgi ile takip edilen Hüseyin Vâiz-i Kâşifî’nin 908/1502 yılında yazdığı, Kerbelâ olayı merkezinde Ehl-i beyt imamlarının şehâdetlerini anlatan bir eserdir. Eser yazıldıktan hemen sonra şöhret bulmuş ve Türkçe’ye de tercüme edilmiştir. Bu tercümeler içinde Fuzûlî’nin Hadîkatü’s-Sü‘adâ’sı en meşhur olanıdır.
Meşâ‘irü’ş-Şu‘arâ adlı tezkiresi ile Türk edebiyatına damgasını vuran Âşık Çelebi aynı zamanda önemli bir mütercimdir. Farsça’dan yapmış olduğu Ravzatü’ş-Şühedâ tercümesi, oldukça sanatlı bir üsluba sahip olması hasebiyle diğer tercümeleri arasında farklı bir yere sahiptir ve Türk nesir edebiyatının en güzel örneklerindendir. Bu kitapta Ravzatü’ş-Şühedâ tercümesinin metni ortaya konulmuş, tercümenin kaynak metinle karşılaştırılması neticesinde elde edilen bulgular sınıflandırılmış ve böylece Âşık Çelebi’nin tercüme esnasında nasıl bir metot izlediği tespit edilmek istenmiştir.
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.